เคยได้ยินไหม กับการที่คนบางคน แบ่งกลุ่มคนเป็น2ประเภท
คนดี-คนเลว,คนฉลาด-คนโง่ หรือ ผู้หญิง-ผู้ชาย
หนักๆหน่อยก็มี คนที่ฟังเพลงร็อค-คนที่ไม่ฟังเพลงร็อค,I iike pop music.-I don't like pop music. เป็นต้น
ดูมันช่างง่ายดายเหลือเกินกับการแบ่งแยกคนเราออกจากกลุ่มที่เราต้องการ
ไม่นานมานี้มีข่าวการเกิดอุบัติเหตุ รถเก๋งชนรถตู้ มีผู้เสียชีวิต9ศพ(RIP)
แต่อาจเนื่องจากคนขับรถเก๋งเป็นลูกของคนมีอำนาจ เลยเกิดการบิดเบือนทั้งข่าวจากสื่อที่ควรจะรายงานตามความจริง ทำให้เกิดกระแสคนที่ไม่พอใจ ใช้ช่องทางSocial networkในการร้องเรียนหาความเป็นธรรมและความจริง
ผมก็กด like เข้าร่วมไปในกลุ่มนี้ด้วย แรกๆก็ดูรู้สึกดีกับการเห็นคนเข้ามาร่วมกลุ่มนี้จนสมาชิกมากขึ้นอย่างรวดเร็ว
อย่างน้อยก็ยังมีคนที่เห็นตรงกันกับเรา คนที่ต้องการรู้ความจริง และอยากให้ดำเนินคดีตามความจริงนั้นที่เกิดขึ้น
แต่ไม่นานหลังจากนั้นเริ่มรู้สึกแย่กับสมาชิกบางคนในกลุ่ม ที่เข้ามาเพื่อต้องการด่าคนที่(น่าจะ)เป็นคนผิดเพียงอย่างเดียว พูดง่ายๆคือพวกด่าเอามัน ยิ่งสรรหาคำด่าได้รุนแรงเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีคนกด like ชอบด้วยมากเท่านั้น
คิดในแง่ดีเข้าไว้ว่าเค้าแค่อาจโดนความโกรธบังตา เลยหน้ามืดไปหน่อยที่ด่าไป เลยไม่ทันได้คิดว่าคน(ที่คิดว่า)ผิดนั้น เค้าก็คงไม่ได้ต้องการให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น
หรือการได้ซ้ำเติมคนอื่น เป็นสัญชาตญาณของคนเราอย่างนั้นหรือ
ยิ่งคนที่มีความผิดจริง คนที่สามารถด่าได้ด้วยสะดวกใจและปาก ก็ต้องกลายเป็นคนบาป อย่างนั้นหรือ?
เรื่องการทำให้ตัวเราเองรู้สึกดี ดูเหมือนจะเป็นสิ่งสำคัญที่จำเป็นอย่างมากสำหรับคน ซะเหลือเกิน
ตั้งแต่เรื่องทฤษฎีองุ่นเปรี้ยว มะนาวหวาน ตามที่เคยเรียนมา จนถึงการหากำลังใจให้ตัวเอง
เช่นเวลาที่เรารู้สึกแย่ ก็ให้มองคนอื่นที่เค้าแย่กว่าเรา เหมือน MV เพลง หัวใจ ของ BIG ASS
ผมเข้าใจว่าการเติมกำลังใจตัวเองด้วยวิธีการแบบนี้ คงจะเป็นสีขาว เป็นวิธีการที่คนเราน่าจะนำไปใช้เวลากำลังใจหมด
แต่ด้วยเหตุการณ์หลายครั้ง ทำให้ผมชักไม่แน่ใจ เพราะแหล่งเติมกำลังใจของบางคน ทำไมมันถึงได้ดำสนิทขนาดนั้น ตั้งแต่เหตุการณ์เล็กๆ เช่นการปลอบใจตัวเอง "ทำไมกูยังโสดวะ เฮ้ย แต่ไอ้ห่านี้น่าอนาถกว่ากุอีก ดำก็ดำ แม่งไม่มีใครเอาแน่เลย 555 เออ กูดีกว่ามันอีก" การกระทำแบบนี้ ถ้าเข้าใจไม่ผิด น่าจะอยู่ในหมวดของการ "ดูถูก"คนอื่น มากกว่านะ ไม่น่าจะใช่การเติมกำลังใจ จนถึงเหตุการณ์ใหญ่โต เช่นการรุมด่าประณามคนที่(อาจจะเผลอ)ทำผิด การแอบดูถูกคนอื่นเล็กๆ การได้รุมด่าประชาทัณฑ์
สิ่งเหล่านี้มันทำให้คนเรารู้สึกดีได้ด้วยรึ? สีของกำลังใจสำหรับผมชักจะไม่ขาวตามที่ผมเข้าใจมาตลอดแล้วสิ
กลับมาที่เรื่องของการแบ่งสิ่งต่างๆออกเป็น สองส่วน ตั้งแต่ในอดีต ตามหลักการของจีนก็มีการแบ่งอยู่แล้ว
คือ"หยิน-หยาง" จนถึงเรื่องที่ดูเป็นวิทยาศาสตร์ คือ "สะสาร-ปฏิสะสาร" ที่ยิ่งสนับสนุนเรื่องของการเกิดมาเป็น"คู่ตรงข้าม" ของกันและกัน กฎแห่งกรรม ทำสิ่งใดไว้ต้องได้รับสิ่งนั้น,แรงลัพธ์=แรงกระทำ รวมถึงกฎทางวิทยาศาสตร์อีกหลายข้อ
ผมคิด และเข้าใจมาตลอด ว่าเราสามราถใช้กฎ "หยิน-หยาง" นี้ ในการอธิบายทุกสิ่งได้
เช่นเรื่องกำลังใจก็เหมือนกัน แต่ละวันเราอาจจะสูญเสียมันไปเรื่อยๆ เราจึงต้องการเติมเพิ่มสำหรับวันต่อๆไป
แต่วิธีการเติมบางอย่าง มันคือสิ่งที่ดี ที่ถูกต้อง ที่ควร แล้วงั้นรึ?
ถ้ากำลังใจที่ได้มาจากการเติมด้วยวิธีการแบบนี้มันสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงในการดำเนินชีวิตต่อไปได้ อนาคตวันพรุ่งนี้ของเราจะเป็นยังไง กำลังใจยังเป็นสีขาวอยู่รึเปล่า?
หรือผมยังไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำว่ากำลังใจ ว่ามันไม่ใช่การทำให้ตัวเองรู้สึกดี
และคนเราทุกคนจำเป็นกับการทำให้ตนเองรู้สึกดี โดยที่กำลังใจเป็นแค่ช่องทางหนึ่งของมัน
การทำให้ตนเองรู้สึกดี(อัตตา)เป็นสิ่งจำเป็นที่ไม่เน้นวิธีการ...
เท่านั้นหรือ?
